Od starożytności po czasy dzisiejsze stworzono wiele różnych definicji państwa.
Jedną z ważniejszych, a zarazem najstarszych definicji jest koncepcja Arystotelesa. W dziele Polityka twierdził, że państwo powstaje na drodze naturalnego rozwoju, a człowiek jest z natury stworzony do życia w nim. Arystoteles uważał, że cały rozwój społeczny podporządkowany jest osiągnięciu głównego celu, jakim jest państwo.
Katolicka nauka społeczna, opierająca się na poglądach Św. Tomasza z Akwinu, przedstawia państwo jako samowystarczalną, niezależną, samorządną społeczność, uznającą określony porządek prawny i podlegającą władzy, która ją chroni i gwarantuje pokój zewnętrzny.
Filozof niemiecki Immanuel Kant twierdził, iż państwo jest rodzajem ludzkiej zbiorowości żyjącej według jednego, określonego porządku prawnego („zrzeszenie pewnej liczby ludzi pod rządami prawa”).
Georg Wilhelm Friedrich Hegel uważał, że „państwo jest Bogiem na Ziemi”, a „jednostka dopiero w państwie zyskuje swoją tożsamość. Dlatego poświęcenie dla jego dobra powinno być obowiązkiem każdego obywatela”. Tę koncepcję wykorzystali niemieccy narodowi socjaliści, przypisując państwu absolutną wartość, stawiając jego interesy zawsze przed interesem jednostki, dla której dobro państwa powinno być najwyższym punktem odniesienia.
Added
You must be logged in to post a comment.
